Niet meer voor een baas werken? Je uitweg.

Niet meer voor een baas werken? Je uitweg.

 Niet meer voor een baas werken? Dan ben je echt niet de enige, de meeste mensen dromen van een leven zonder te werken. Tenminste, niet voor een baas te werken en kostbare tijd in te ruilen voor een loonstrook, beperkingen, stress en dwang. Ontdek hier wat de mogelijkheden zijn.

 

 

Waarom je niet voor een ander wilt werken

Niet meer voor een baas werken. Wie droomt er niet van? Wat zou het fijn zijn als je gewoon je eigen baas bent of sterker nog: vrij bent van verplichte arbeid en passief geld verdient. Men vergeet nog wel eens dat tijd kostbaar is en dat door het 9 tot 5 regime je tijd afgepakt wordt in ruil voor wat levensonderhoud.

Maar dat is niet het enige: in plaats van rustig je werk te doen gaat deze afhankelijke positie vaak gepaard met stress, druk, vernedering, weinig waardering, vervelende collega’s, gezondheidsklachten, onzekerheid en angst. 

Het maakt daarbij niet zoveel uit wat je doet. Zodra je dat contract tekent is jouw tijd van de baas en heeft deze een zekere macht en controle over je.

Macht in die zin dat jouw levensstijl van zijn nukken en grillen afhangt (mag hij je niet, dan kan hij je ontslaan of je het leven zuur maken) en controle over jouw tijd heeft. Hij bepaalt wanneer je met vakantie mag, wat je moet doen en hoe je schema eruit ziet.

Alleen al om die reden zie je vooral bij kantoren (maar vrijwel in iedere bedrijfstak) dat veel werknemers pretenderen en niet hun authentieke zelf zijn. Ze doen zich als iemand anders voor dan wie ze in werkelijkheid zijn en nemen een bepaalde rol aan, omdat ze bang zijn voor baanverlies of conflict als ze zichzelf zijn en uitdrukken.

Mensen zijn van nature vrij, maar vrijheid en voor een ander werken bijt elkaar en men moet dus zichzelf voor de gek houden om zijn levensonderhoud veilig te stellen.

Je doet elke dag hetzelfde

Vervolgens word je geacht dag in dag uit, jaar in jaar uit dezelfde shit te doen, vaak zonder uitzicht op iets beters. Zelden herkennen werkgevers de unieke capaciteiten en talenten bij hun mensen, maar gaat het er meer om wie ze mogen en wie ze het gunnen, dus niet zozeer welke kwaliteiten de betreffende persoon heeft.

Het maakt niet uit of je universitair geschoold bent of goed met je handen bent. Als je baas niks met je heeft, reken dan niet op promotie.

Over promotie gesproken, meestal is dat een upgrade naar een andere rol tegen een beter salaris, maar ook hier geldt: elke dag doe je weer dezelfde shit, alleen nu iets beter betaalt en meer verantwoordelijkheid. Alleen nu met nog meer stress en druk. Persoonlijk beschouw ik dat niet als een verbetering.

Waarom het niet uitmaakt wat je doet of wat je functie is

Het maakt niet uit wat je doet, of je nu tandarts, schoonmaker, leraar, manager, rechter of buschauffeur bent. Je taak is specifiek, begrenst en elke dag hetzelfde. Oke, bij sommige rollen heb je misschien wat meer afwisseling, maar ook dit is beperkt en verveelt op een gegeven moment als je het te lang doet.

Laten we eerlijk zijn: de tandarts die fulltime in een muffe kliniek onder fluorescerende verlichting de hele dag aan het reinigen en boren is, heeft wellicht dezelfde overpeinzingen dan de boekhouder die constant naar de klok kijkt of het al 17:00 is. Beiden zijn dan weer verlost van de plicht.  

De ketenen breken, de poort gaat open en de neus gaat de frisse lucht weer tegemoet. Vrij, als een stuk vee die eindelijk zijn stal uit mag en de weide weer in mag, huppelend de vrijheid in, kijkend naar de schitterende zon. 

Waarom onze voorouders vrijer waren

Is dit altijd zo geweest? Nee, nog niet zo heel lang geleden waren mensen een stuk vrijer dan nu. Voor de industriële revolutie en de implementatie van de 40-urige werkweek van Ford, speelde het werkzame leven vooral af op familieboerderijen en hadden mensen een enorme diversiteit aan taken en rollen.

Dat niet alleen, men was niet strikt beperkt tot een saaie routineuze dag van 9 tot 5 waarin je steeds hetzelfde deed, maar in feite werd er gewerkt wanneer er gewerkt moest worden om te overleven. Soms lange dagen, soms korter, maar altijd voor de familie en de lokale gemeenschap.

Lekker in de buitenlucht en voor het eigen en lokale nut. Geen schermen, kunstlicht, wifi-straling, financiele druk, een oncomfortabel zittend kantoorpak, specialisme en dwang van een baas. Er zijn zelfs aanwijzingen dat onze verre voorouders (jagers en verzamelaars) uit de steentijd slechts 4 uren op een dag ‘ werkten’.

De 40-urige werkweek waarbij je dus elke dag hetzelfde doet. Die 40-urige zielloze afstompende week waarin je geacht wordt ja en amen tegen een ander mens van vlees en bloed te zeggen, is dus iets wat nog niet heel lang bestaat en ook filosofisch raar en tegennatuurlijk is.

De betekenis van werk

Nu is er helemaal niks mis met werken. Alleen wel als het moet en onder dwang gebeurt, omdat je anders niet je rekeningen kunt betalen in het moderne systeem. Iets doen wat voldoening geeft, in vrijheid gebeurt en waarmee je jezelf (en familie) van levensonderhoud kunt voorzien, is de kern van werk en het mooiste wat er is.

Nu zijn er mensen die wel genieten van hun voltijd baan, voor een ander werken of elke dag hetzelfde te doen. Prima, maar de waarheid dat dit niet geldt voor de meeste andere mensen die dag in dag uit dromen om de loterij te winnen om maar te ontsnappen aan de moderne werkhel.

Een enkeling weet zich vrij te maken en op eigen kracht geld te verdienen of heeft het geluk een goede werkgever te hebben die de werknemer in kwestie waardeert, het werk leuk maakt en allerlei kansen geeft.

Je hebt zeker goede bazen en werkgevers en anderzijds heb je ook mensen die het fijn vinden dat hun leven voorspelbaar is en de (schijn)zekerheid hebben van een werkgever. Niks ten nadele van die mensen.

De gure werkelijkheid van de moderne werkweek

Maar de praktijk wijst uit dat dit niet voor de meeste mensen geldt en zij elke dag weer als kudden vee zich haasten naar het werk voor wederom een lange en miserabele dag in ruil voor wat geld. Ze denken bij zichzelf: hoe ontsnap ik hier toch uit, wat is het alternatief? Hoe krijg ik mijn vrijheid terug? Valide vragen en het antwoord geef ik je zo. 

Als je al ouder bent, dat herken je vast wat ik schrijf, maar ben je een jonge lezer, doe er dan alles aan om het 9 tot 5 leven te ontwijken. Scholen leren je niet om op eigen kracht geld te verdienen, maar alleen maar om voor een ander te werken.

Eenmaal op school, hoor je al snel: wat wil je later worden? Wat is je droombaan? De gure werkelijkheid van dat vooruitzicht vertellen ze er niet bij, maar kom je snel genoeg achter wanneer je daadwerkelijk aan de slag gaat. Droombanen bestaan niet, anders betalen ze je er niet voor. 

Een eerste hint is wanneer je op stage moet. Je moet solliciteren en zit tegenover een fronsende en zelf overschattende manager met een iets te groot ego die je uitwringt aan allerlei vragen en vervolgens ben je voor een appel en een ei elke dag hetzelfde kunstje aan het doen. Ja, beste scholier, dat is je toekomst als je geen andere afslag neemt. 

Ze leren je in ieder geval niets over andere vormen van inkomen, zelfvoorzienendheid en financiele vrijheid. Het is dan ook niet verwonderlijk dat verreweg de meeste schoolverlaters eindigen als vermoeide, gedesillusioneerde en zuchtende 9 tot 5 slaven op een kantoor, een bouwput of een andere instelling. 

Maar wat is dan de uitweg? Hoe ontsnap je aan dit vreselijke leven? Het is niet gek dat de meeste mensen denken dat inkomen uit arbeid de enige vorm van inkomen is. Het is iets wat men leert op school en iets wat de meeste mensen meekrijgen van hun ouders, men weet dus niet beter.

Waarom investeren je uitweg is

De mensen die wel beter weten en zich weten te ontworstelen van het 9 tot 5 regime, zijn mensen die gebruik maken van leverage. De werknemer werkt voor zijn geld in ruil voor zijn tijd, maar hij die gebruik maakt van leverage laat zijn geld het voor hem verdienen. Een wezenlijk verschil!

Nu ben ik geen financieel adviseur, maar wie nieuwsgierig is naar leverage, dient zich te verdiepen in investeren. Een voorbeeld: iemand die in de jaren 90, van zijn spaargeld bijvoorbeeld Amazon aandelen kocht, is nu schatrijk en hoeft nooit meer te werken. En dat in slechts 20 jaar!

Zijn geld deed al het werk voor hem, in plaats van dat hij het zelf moest verdienen voor een ander. Een goed boek die je alles leert over investeren en hoe het in zijn werk gaat is The Intelligent investor van Ben Graham. Bepaal zelf of het wat voor je is, wat voor type investeerder je wilt zijn en hoe je portfolio eruit komt te zien. Het kan ook zijn, dat het niks voor je is. Helemaal prima. 

Want investeren brengt risico’s met zich mee en gelukkig zijn er ook diverse andere manieren om aan geld te komen zonder afhankelijk te zijn van een werkgever. Denk aan: royalties (verkoop eigen boek) een online business, dividend, affiliate marketing, freelancewerk of handel.

De mogelijkheden zijn eindeloos en de ene levert meer geld op dan de ander. De truc is om te diversificeren en niet al je eieren in hetzelfde mandje te doen of te veel leunen op 1 bron van inkomsten. Zorg dus voor meerdere inkomstenbronnen zodat je gestaag je uren als werknemer kunt afbouwen en langzaam jezelf vrij maakt.

De kunst om gedisciplineerd, doelgericht en geduldig te zijn. Verwacht niet dat dit snel gebeurt, maar als je de juiste mix kiest (van inkomstenbronnen) en daar je energie instopt dan zie je geleidelijk resultaat, al is het maar parttime. Probeer in ieder geval iets.

Conclusie

Niet meer voor een baas werken. Het kan, maar het kost verdomd veel tijd, doorzettingsvermogen, risicobereidheid, een beetje geluk en de wil om iets nieuws te proberen. Het is een proces wat wel jaren kan duren en er is altijd een kans dat het niet lukt.

Maar als je nooit wat probeert, dan weet je zeker dat je voor altijd vastzit aan een baas. Maak dus een plan, zet andere inkomstenbronnen op, zet door en maak je geleidelijk vrij. De mogelijkheden zijn er, maar je moet ze zelf pakken. Succes!